Η Χριστίνα Κουλούρη εξετάζει τον θεσμό της ονοματοθεσίας και αναλύει τη διαδικασία επιλογής των ονομάτων με αναφορές στις παρουσίες αλλά και στις απουσίες επωνύμων και ιστορικών γεγονότων. Αν ο Οδηγός των δρόμων της πρωτεύουσας δεν ψεύδεται ή δεν κάνει λάθος, πράγμα μάλλον απίθανο άλλωστε, υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι σε ολόκληρη την περιοχή της Αθήνας, του Πειραιά και των προαστίων που φέρουν το όνομα της Πρωτομαγιάς, και μάλιστα σε περιοχές που λιγότερο θα περιμέναμε στην Κηφισιά και τη Νέα Ερυθραία. Το γεγονός δεν θα είχε καθεαυτό μεγάλη σημασία, αν οι δρόμοι μιας πόλης δεν ήταν πράγματι ένας από τους κατ’ εξοχήν «τόπους» της συλλογικής μνήμης, «τόπους» διαρκείς και καθημερινούς, που περνούν γι’ αυτό το λόγο απαρατήρητοι. Στην ουσία όμως επιτελούν την ίδια λειτουργία με τις προτομές, τα αγάλματα και τα μνημεία που τιμούν ιστορικά γεγονότα και ανώνυμους ή επώνυμους ήρωες. Είναι τα υλικά υποστηρίγματα μιας εθνικής πρωτίστως και μιας τοπικής δευτερευόντως μνήμης, η οποία ε...